26 Mar 2016

Hayatımın Başrolu Olur musun? #yeniyıldasihirlimaviyle

Böyle karmaşık,zor günlerimde elimden kitap düşmez. Ders kitabı olsun, dergi olsun, hikaye,roman olsun...Yeterki kitap olsun derler ya aynen öyle!

Sevgili İlknur'un etkinliğini hatırlarsınız. O etkinlikteki sponsorlarımızdan biri olan Doğan Kitap 2 ayrı kitap göndermişti. Hatta LALALA'yı yazmıştım hemencecik. Çünkü çok özeldi...

Sonrasında ise sıra başka bir kitaba geldi.  Hayatımın Başrolü Olur musun Tuvana ve Kerem'in hikayesi.Birbirinden farklı iki karakterin nasıl bir araya geldiğini okuyorsunuz... Açıkçası tam bitiremedim ama her türlü konuyu içinde buldum...

Eğlenceli ve asla yormuyor hiç bir sıkıntı yaratmıyor. Bence elinizden bırakamayacaksınız...


Etkinliklerin sponsorları kitapevleri olsun hep! 

Yepyeni kitapları tanıyalım... Ne kadar güzel olur...



Emeğine, o yüreğine sağlık İlknur'cum... Hep diyorum, elimden geldiğince yanında olacağım...


Teşekkürler Doğan Kitap...

Sevgiler



not: Sıkıntılarınızı kitaplarınıza dökün...Elinize bir de kalemler kalın kendinizden renk katın...



Devamını Oku »

24 Mar 2016

Siyah ve Beyaz... Karalar ardına beyaz...

Hayat zor...

Hani neyin ne olduğunu başına gelince mi biliyosun ya da illa canın yanması mı gerekiyor bilemiyorum.

Bildiğim bişey var,doğan her güneşe, nefes aldığım her dakikaya şükretmeliyim... Niye mi?

13 Mart'taki o 36 kişiyi ailesinden koparan patlama vardı ya hani. İşte onda Meşrutiyet'teydim. Bildiğiniz 50 m ileride yani meydanın...

Yer yarıldı sandık. Camlar kırıldı bulunduğum yerde. Mahvolduk. Merasim'de de Kızılay'daydım aynı yerde, bunda da.

Sonrası mı?

Sonrası acı...Sonrası çok acı...

Annemin gözleri dolu dolu bana sarılması. Kalbimin yerinden çıkacak halde evime gelmem. Babamın boş gözlerle bakması...

35 tane canın cenazesi bana çok acıydı. 35 kişi... 16 yaşındaki melek gibi kız,65 yaşında evlatlarını bırakıp giden baba, öyle her babayiğitin harcı olmayan üniversiteyi kazanan iki genc kardeşim, evlatlarını arkasında bırakan bir anne, KPSS'ye hazırlanan gül yüzlü kız kardeşlerim ve diğerleri...

Ne boş geliyor biliyor musunuz?

Kırılmalarım, üzülmelerim, sessiz kalmalarım...Sınava üzülmelerim,yok tezime dertlenmelerim, yok sertifikalara yanmalarım... Boş bomboş...

Allah'a sığınıyorum, Rabbim yardımcımız olsun...Bir daha yaşamayalım. Bu kadar güzel bir ülkede nolur huzurlu olalım...

Biliyorum ki her siyahın sonrasında bir beyaz, bembeyaz bir sayfa daha açılıyor...

Rabbim bembeyaz sayfalar nasip etsin...

Yine yazacağım...

Yine renklerle boyayacağım blogumu...

Ama bu ara değil. Daha çok yazacağım... Bu ara siyah ve beyazız...

Allah'a emanet olun...


Kübra

Devamını Oku »

20 Mar 2016

Bir cumartesi...



Herkese yeniden merhabalar...

Bloga yazı yazmak istedim ama bu döndüğüm anlamına pek gelmiyor...Belkide tamamen blogda yer alırım bilemiyorum...

Dün babamla birlikte güzel bir gün geçirdim... Uzun zaman sonra çok iyi geldi. Önce yemek yedik daha sonrasında bir yerde oturduk o dergi okudu ben ders çalıştım. Nasıl da güzel yağmur vardı anlatamam...

Oturduğumuz yer Çayyolu'nda Chef the Kitchen... Ahmet Taner Kışlalı Mahallesi'nde... Sarnıç AVM varya orda...

Küçük bir yer. Yaklaşık 3 hafta önce açılmış. Özellikle gördüğüm kadarıyla çok başarılı kahvaltısı...


Filtre kahve sunumu da böyle... Biraz daha müziği kıssalar tam benlik bir yer...Durur durur giderim...Bugünlerde kafamı dinlemeye ihtiyacım var...


Yeni yerler keşfetmek güzel... Biraz daha iyileşirim belki... 

Bir lokma daha...

Her anlamda...

Sevgiler



Devamını Oku »